Donum Lacrimarum

Er was een tijd waarin huilende mannen geen uitzondering waren. Koningen weenden in het openbaar, monniken baden om tranen en verdriet kon zelfs als een goddelijke gave worden beschouwd.

Donum Lacrimarum, de gift van tranen, volgt de geschiedenis van een emotie die langzaam uit het toegestane repertoire van mannelijkheid verdween. Een afdaling door acht verdiepingen, langs religie en de onbetaalde gevoelsarbeid van vrouwen, naar de vraag wat er overblijft wanneer verdriet nergens meer terechtkan.