Er is een getal. Niemand zegt hardop wat het is, maar iedereen weet dat het bestaat. Het aantal exen dat een vrouw mag hebben voordat ze "te veel" heeft. Voordat ze iets wordt. Een type. Een probleem.
Voor mannen is dit getal hoger. Of het bestaat niet. Een man met veel exen is ervaren. Een vrouw met veel exen is iets waar je voorzichtig mee moet zijn.
Ik ken mijn eigen getal. Ik ga het hier niet noemen, niet omdat ik me schaam, maar omdat het niemand iets aangaat. Maar ik weet wel dat ik ooit heb nagedacht over hoe ik het zou presenteren. Of ik sommige relaties zou meetellen of niet. Of het "erg" was. Alsof mijn romantische verleden een sollicitatiegesprek was waar ik een antwoord moest verzinnen dat niet te hoog en niet te laag was.
Milla is veertien. Ze heeft nog geen exen. Of misschien wel, in die vage zin van veertienjarige relaties die een week duren en enorm voelen. Ik houd het niet bij. Dat is haar leven.
Maar ooit gaat iemand haar vragen naar "het getal." En dan hoop ik dat ze zegt: "Dat gaat je niks aan."
En het ook meent.