Er is geen mannelijke golddigger. Ik bedoel: er zijn mannen die met vrouwen zijn om hun geld, maar er is geen woord voor. Geen scheldwoord, geen stereotype, geen hele culturele categorie.
Voor vrouwen is er golddigger. Een vrouw die met een man is om zijn geld. Een vrouw die berekent in plaats van bemint. Een vrouw die, zo suggereert het woord, niet echt houdt van de man maar van zijn bankrekening.
Het woord veronderstelt iets. Het veronderstelt dat vrouwen geen legitieme reden hebben om financiële zekerheid te willen in een relatie. Het veronderstelt dat liefde en geld gescheiden werelden zijn, en dat vrouwen die beide willen oneerlijk zijn.
Maar even eerlijk: in een wereld waar vrouwen minder verdienen, waar vrouwen het meeste onbetaalde werk doen, waar vrouwen financieel kwetsbaarder zijn na een scheiding, is het dan raar om financiële zekerheid mee te wegen?
Het interessante is de omgekeerde situatie. Een oudere rijke man met een jongere mooie vrouw. Wat krijgt hij? Geen scheldwoord. Bewondering, soms. Jaloezie, vaak. Hij heeft het gemaakt. Hij kan zich haar veroorloven.
Zij is de golddigger. Hij is de winnaar.
Milla heeft nog geen idee van dit soort dynamieken. Ze is veertien en denkt dat relaties over liefde gaan. Ik ga haar dat niet afleren.
Maar ooit gaat ze het patroon zien.
En dan hoop ik dat ze de juiste woorden heeft.