Er is een moeder op Instagram. Ze heeft drie kinderen en een schoon huis en gezonde maaltijden en knutselprojecten en quality time en ze ziet er altijd uit alsof ze acht uur heeft geslapen.
Ik haat haar een beetje.
Niet echt, natuurlijk. Ik weet dat wat ik zie gecureerd is. De foto van de knutsel, niet de rommel erna. De healthy snack, niet de Happy Meal de dag ervoor. Het perfecte moment, niet de huilbui vijf minuten later.
Maar toch.
Toch vergelijk ik. Toch denk ik: zij doet het beter. Toch voel ik me tekortschieten.
Dit is het probleem met de perfecte moeder online. Ze is niet echt, maar ze voelt echt. Ze is een standaard waar je aan afgemeten wordt, ook al is de standaard een constructie. Ze is de maatstaf, en jij bent de afwijking.
Milla ziet moeders online die perfect zijn. Ze zegt soms: "Waarom zijn wij niet zo?" Ik zeg: "Omdat niemand zo is. Dat is niet echt."
Ze gelooft me half.
De perfecte moeder is overtuigender dan ik.
Zij heeft betere verlichting.